σπογγαλιεύς

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	σπογγαλιεύς	οἱ	σπογγαλιεῖς
γενική	τοῦ	σπογγαλιέως	τῶν	σπογγαλιέων
δοτική	τῷ	σπογγαλιεῖ	τοῖς	σπογγαλιεῦσι(ν)
αιτιατική	τὸν	σπογγαλιέα	τοὺς	σπογγαλιέας
κλητική ὦ!		σπογγαλιεῦ		σπογγαλιεῖς
Δεν καταγράφονται καταλήξεις πληθυντικού σε -ῆς.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'Ἀντιοχεύς' όπως «Ἀντιοχεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σπογγαλιεύς (μαρτυρείται από το 1873) < σπόγγ(ος) + ἁλιεύς

Ουσιαστικό

σπογγαλιεύς αρσενικό (καθαρεύουσα)

• (επάγγελμα) σπογγαλιέας