σφραγίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	σφρᾱγῑδ-
ονομαστική	ἡ	σφραγίς	αἱ	σφραγῖδες
γενική	τῆς	σφραγῖδος	τῶν	σφραγίδων
δοτική	τῇ	σφραγῖδῐ	ταῖς	σφραγῖσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	σφραγῖδᾰ	τὰς	σφραγῖδᾰς
κλητική ὦ!		σφραγίς*		σφραγῖδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σφραγῖδε
γεν-δοτ	τοῖν		σφραγίδοιν
Με μακρό γιώτα στο θέμα -ίς -ῖδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «σφραγίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σφραγίς (τεχνικός όρος) < αβέβαιης ετυμολογίας • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

σφραγίς, -ῖδος θηλυκό

1. σφραγίδα, βασιλική σφραγίδα, δαχτυλίδι με σφραγιδόλιθο
2. το αποτύπωμα σφραγίδας ή σφραγιδόλιθου

Άλλες μορφές

• ιωνικός τύπος : σφρηγίς

Παράγωγα

 ετυμολογικό πεδίο 
σφραγιδ- 

παράγωγα και σύνθετα

• σφραγιδοφύλαξ
• σφραγίζω
• σφράγισμα

(Χρειάζεται επεξεργασία)

Πηγές

• σφραγίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σφραγίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• σφραγίδα - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.