τρόπαιον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	τρόπαιον	τὰ	τρόπαιᾰ
γενική	τοῦ	τροπαίου	τῶν	τροπαίων
δοτική	τῷ	τροπαίῳ	τοῖς	τροπαίοις
αιτιατική	τὸ	τρόπαιον	τὰ	τρόπαιᾰ
κλητική ὦ!		τρόπαιον		τρόπαιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		τροπαίω
γεν-δοτ	τοῖν		τροπαίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τρόπαιον, παλαιός αττικός τύπος : τροπαῖον, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τροπαῖος

Ουσιαστικό

τρόπαιον ουδέτερο

• → δείτε τη λέξη τροπαῖον: μνημείο, τρόπαιο

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις τροπαῖος, τροπή και τρέπω

Πηγές

• τρόπαιον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• τρόπαιον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.