χέρα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	χέρα	οι	χέρες
γενική	της	χέρας		—
αιτιατική	τη	χέρα	τις	χέρες
κλητική		χέρα		χέρες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χέρα < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική χείρ, από την ποιητική αιτιατική του χείρ

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈçe.ɾa/ (και ιδιωματικό, με δασύ [ʃe.ɾa])

τυπογραφικός συλλαβισμός : χέ‐ρα

Ουσιαστικό

χέρα θηλυκό (στον ενικό, γενικής της χέρας)

1. (ιδιωματικό σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας) το χέρι
2. (λαϊκότροπο) το χέρι (περιπαικτικά ή με τάση υπερβολής, ως συνώνυμο της χερούκλας)

   Μάζευ' τη χέρα σου

Μεταφράσεις

    χέρα

→ δείτε τη λέξη χέρι