ἀνάγυρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀνάγυρος	οἱ/αἱ	ἀνάγυροι
γενική	τοῦ/τῆς	ἀναγύρου	τῶν	ἀναγύρων
δοτική	τῷ/τῇ	ἀναγύρῳ	τοῖς/ταῖς	ἀναγύροις
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀνάγυρον	τοὺς/τὰς	ἀναγύρους
κλητική ὦ!		ἀνάγυρε		ἀνάγυροι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀναγύρω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀναγύροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «κάμηλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀνάγυρος < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀνάγυρος αρσενικό ή θηλυκό

• (φυτό) είδος θάμνου με δυσάρεστη οσμή

  ταξινομικός όρος: Anagyris foetida

Πηγές

• ἀνάγυρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.