ἀνεψιός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀνεψιός	οἱ	ἀνεψιοί
γενική	τοῦ	ἀνεψιοῦ	τῶν	ἀνεψιῶν
δοτική	τῷ	ἀνεψιῷ	τοῖς	ἀνεψιοῖς
αιτιατική	τὸν	ἀνεψιόν	τοὺς	ἀνεψιούς
κλητική ὦ!		ἀνεψιέ		ἀνεψιοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀνεψιώ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀνεψιοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀνεψιός < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *népōts / *h₂népōt (εγγονός, απόγονος, ανεψιός)

Ουσιαστικό

ἀνεψιός αρσενικό

• (πρώτος) εξάδελφος

Πηγές

• ἀνεψιός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀνεψιός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.