ἁρμοστής

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἁρμοστής	οἱ	ἁρμοσταί
γενική	τοῦ	ἁρμοστοῦ	τῶν	ἁρμοστῶν
δοτική	τῷ	ἁρμοστῇ	τοῖς	ἁρμοσταῖς
αιτιατική	τὸν	ἁρμοστήν	τοὺς	ἁρμοστᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἁρμοστᾰ́		ἁρμοσταί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἁρμοστᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ἁρμοσταῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἁρμοστής < ἁρμόζω, ἁρμοσ- + -τής < ἁρμός

Ουσιαστικό

ἁρμοστής, -οῦ αρσενικό

1. αυτός που κυβερνάει
2. (ειδικότερα) αρμοστής, κυβερνήτης περιοχής
   1. όπως Λακεδαιμόνιος κυβερνήτης μικρασιατικών πόλεων υποτελών στη Σπάρτη
   2. (ελληνιστική σημασία) όπως ρωμαίος διοικητής

      λατινική triumvir, praefectus

Συνώνυμα

• → δείτε τη λέξη ἁρμός

Πηγές

• ἁρμοστής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἁρμοστής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.