defectus

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

defectus < μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος deficio

Μετοχή

defectus, -a, -um

• μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος deficio

Επίθετο

defectus, -a, -um

1. κουρασμένος
2. εξασθενημένος
3. φθαρμένος
4. ελαττωματικός

Κλίση

	ενικός			πληθυντικός
	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο
ονομαστική	defectus	defecta	defectum	defectī	defectae	defecta
γενική	defectī	defectae	defectī	defectōrum	defectārum	defectōrum
δοτική	defectō	defectae	defectō	defectīs	defectīs	defectīs
αιτιατική	defectum	defectam	defectum	defectōs	defectās	defecta
κλητική	defecte	defecta	defectum	defectī	defectae	defecta
αφαιρετική	defectō	defectā	defectō	defectīs	defectīs	defectīs
(Επίθετα) (Μετοχές) (Αντωνυμίες) (Γερουνδιακά)

Ουσιαστικό

defectus αρσενικό

1. αποστασία, λιποταξία, αυτομολία
2. ανταρσία, εξέγερση
3. αποτυχία
4. μείωση
5. έλλειψη
6. αδυναμία

Συνώνυμα

• defectio

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	defectus	defectūs
γενική	defectūs	defectuum
δοτική	defectuī	defectibus
αιτιατική	defectum	defectūs
κλητική	defectus	defectūs
αφαιρετική	defectū	defectibus
(δ' κλίση)

Πηγές

• defectus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.