καταρράκτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	καταρράκτης	καταρράκτες
γενική	καταρράκτη	καταρρακτών
αιτιατική	καταρράκτη	καταρράκτες
κλητική	καταρράκτη	καταρράκτες

Ετυμολογία

καταρράκτης < καταρράσσω (: εφορμώ βίαια)

Προφορά

ΔΦΑ : /ka.ta.ˈɾa.ktis/

καταρράκτης

Ουσιαστικό

καταρράκτης αρσενικό και καταρράχτης

1. η ορμητική πτώση του νερού ενός ποταμού από μεγάλο ύψος, η οποία προκαλείται από την ανώμαλη διαμόρφωση του εδάφους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές

   οι καταρράκτες του Νιαγάρα

2. (μεταφορικά) συνεχής και ασυγκράτητη ροή

   καταρράκτης πληροφοριών

3. (ιατρική) ασθένεια των ματιών που οφείλεται στη μη φυσιολογική ανάπτυξη θαμπάδας στον οφθαλμικό φακό με συνέπεια την απώλεια ή τη μείωση της όρασης

Εκφράσεις

• ανοίγουν οι καταρράκτες του ουρανού: ραγδαία βροχόπτωση, κατακλυσμιαία βροχή (πρβλ. τη βιβλική φράση καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν - Γένεσις, 7.11)

Μεταφράσεις

    καταρράκτης

αγγλικά : waterfall  (en) , cataract  (en) αφρικάανς : waterval  (af) βιετναμικά : thác  (vi) βουλγαρικά : каскада  (bg) γαλλικά : chute d'eau  (fr) , cataracte  (fr) γερμανικά : Wasserfall  (de) δανικά : vandfald  (da) εσθονικά : kosk  (et) , juga  (et) εσπεράντο : akvofalo  (eo) ιαπωνικά : 滝  (ja) ίντο : katarakto  (io) ισλανδικά : foss  (is) ισπανικά : cascada  (es) ιταλικά : cascata  (it) καταλανικά : cascada  (ca) κινεζικά : 瀑布  (zh)

λατινικά : catadupa  (la) , cataracta  (la) λιθουανικά : krioklys  (lt) μαλαισιακά : air-terjun  (ms) νορβηγικά : foss  (no) ολλανδικά : waterval  (nl) ουαλικά : rhaeadr  (cy) , pistyll  (cy) , sgwd  (cy) πολωνικά : wodospad  (pl) πορτογαλικά : cachoeira  (pt) , cascata  (pt) ρουμανικά : cascadă  (ro) ρωσικά : каскад  (ru) σλοβακικά : vodopád  (sk) σλοβενικά : slap  (sl) σουηδικά : kaskad  (sv) , vattenfall  (sv) τσεχικά : vodopád  (cs) τουρκικά : şelâle  (tr) φινλανδικά : vesiputous  (fi)