αχινός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	αχινός	οι	αχινοί
γενική	του	αχινού	των	αχινών
αιτιατική	τον	αχινό	τους	αχινούς
κλητική		αχινέ		αχινοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

αχινός

Ετυμολογία

αχινός < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀχινός < αρχαία ελληνική ἐχῖνος με τροπή [e > a] από συμπροφορά με αόριστο άρθρο στην αιτική (/éna eçíno > énacíno> ena acíno/) και ανασυλλυλαβισμό. Επίσης με μετακίνηση τόνου. Συγκρίνετε με το λόγιο εχίνος.

Προφορά

ΔΦΑ : /a.çiˈnos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : α‐χι‐νός

Ουσιαστικό

αχινός αρσενικό

• (θαλάσσιο ζώο) με ασβεστολιθικό κέλυφος που καλύπτεται από αγκάθια

Άλλες μορφές

• αχινιός

Συγγενικά

• Αχινός (τοπωνύμιο)

Δείτε επίσης

• αχινός στη Βικιπαίδεια 
• λύχνος του Αριστοτέλη

Μεταφράσεις

    αχινός

αγγλικά : sea urchin (en), urchin (en) γαλλικά : oursin (fr) γερμανικά : Seeigel (de) κινεζικά : 海膽 (zh), 海胆 (zh) (hǎi dǎn)

Πηγές

• αχινός - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• αχινός -  Γεωργακάς, Δημήτριος. A Modern Greek-English Dictionary [Ελληνοαγγλικό λεξικό] (μόνο το γράμμα α) - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• αχινός - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)