ιδιωματισμός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	ιδιωματισμός	οι	ιδιωματισμοί
γενική	του	ιδιωματισμού	των	ιδιωματισμών
αιτιατική	τον	ιδιωματισμό	τους	ιδιωματισμούς
κλητική		ιδιωματισμέ		ιδιωματισμοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ιδιωματισμός < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἰδιωματισμός. Συγχρονικά αναλύεται σε ιδιωματ(ικός) + -ισμός.

Προφορά

ΔΦΑ : /i.ði.o.ma.tiˈzmos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ι‐δι‐ω‐μα‐τι‐σμός

Ουσιαστικό

ιδιωματισμός αρσενικό (γλωσσολογία)

1. κάθε γλωσσικό στοιχείο ή φαινόμενο που απαντά σε τοπικά ιδιώματα ή διαλέκτους και αποκλίνει από την κοινή μορφή μιας γλώσσας

    κρητικός/πελοποννησιακός ιδιωματισμός

    τοπικοί ιδιωματισμοί

   ≈ συνώνυμα: ιδιωματική έκφραση

   → δείτε ιδίωμα, ιδιωματικός και διάλεκτος

2. συνώνυμο του ιδιωτισμός, στερεότυπη φράση ή έκφραση

   ≈ συνώνυμα: ιδιωματική έκφραση

Μεταφράσεις

    κάθε γλωσσικό στοιχείο που απαντά σε ιδίωμα ή διάλεκτο

αγγλικά : idiom (en)

    ιδιαίτερη έκφραση

→ δείτε τις λέξεις ιδιωτισμός και έκφραση