Μετάβαση στο περιεχόμενο

καμώνω

Από Βικιλεξικό

Νέα ελληνικά (el)

[επεξεργασία]

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
καμώνω < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική καμώνω < θέμα καμ-, του κάμνω[1] < αρχαία ελληνική κάμνω όπως στον αόριστο καμον + -ώνω[2]

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /kaˈmo.no/
τυπογραφικός συλλαβισμός: καμώνω

καμώνω, παθ.φωνή: καμώνομαι, π.αόρ.: καμώθηκα

  1. (στην κοινή νεοελληνική) → δείτε την παθητική φωνή καμώνομαι ως αποθετικό ρήμα
  2. (παρωχημένο, ιδιωματικό) οργώνω

Παράγωγα

[επεξεργασία]

Μεταφράσεις

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. καμώνομαι - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
  2. καμώνομαι - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.



Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

[επεξεργασία]

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
καμώνω θέμα καμ-, του κάμνω[1] < αρχαία ελληνική κάμνω) όπως στον αόριστο ἔκαμον + -ώνω

καμώνω παθητική φωνή: καμώνομαι

  1. (μεταβατικό, αμετάβατο) παριστάνω, προσποιούμαι
      16ος αιώνας, Κυπριακά ερωτικά ποιήματα (1546-1570), ανωνύμου, ποίημα 148, στίχ. 2 (1-4) @dimodis.greeklanguage.gr
    Ἀνάγνωσε, διαβάτη, αὐτὴν τὴν ρίμην,
    μηδὲν διαβῆς καμώννοντας ἐλλίγην στίμη
    γιατὶ καὶ ἄλλος τάχα ἄνθρωπος ἐργάστην
    ἀμμέ ’στερα ὁλοφάνερα ἐτζενιάστην.
    ΣτΕ: Ο δημιουργός αυτού του ποιήματος τονίζει ότι όποιος ασχολείται επίμονα με ξένες υποθέσεις και αδιαφορεί για τις δικές του τελικά το μετανιώνει πικρά.
  2. (μεταβατικό) οργώνω

Ρηματικοί τύποι

[επεξεργασία]

Παράγωγα

[επεξεργασία]

Συγγενικά

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. καμώνω -  Επιτομή του Λεξικού Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα].