παράφυσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	παράφυσῐς	αἱ	παραφύσεις
γενική	τῆς	παραφύσεως	τῶν	παραφύσεων
δοτική	τῇ	παραφύσει	ταῖς	παραφύσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	παράφυσῐν	τὰς	παραφύσεις
κλητική ὦ!		παράφυσῐ		παραφύσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		παραφύσει
γεν-δοτ	τοῖν		παραφυσέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παράφυσις < παραφύ(ω) + -σις. Μορφολογικά αναλύεται σε παρά- + φύσις.

Ουσιαστικό

παράφυσις, -εως θηλυκό

1. (βοτανική) συνώνυμο του παραφυάς: παραφυάδα
2. (ανατομία) έκφυση, προέκταση

Συγγενικά

• παραφυής
• → και δείτε τις λέξεις παραφύω, παρά και φύω

Πηγές

• παράφυσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.