χθών

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	χθων- χθον-
ονομαστική	ἡ	χθών	αἱ	χθόνες
γενική	τῆς	χθονός	τῶν	χθονῶν
δοτική	τῇ	χθονῐ́	ταῖς	χθοσῐ́(ν)
αιτιατική	τὴν	χθόνᾰ	τὰς	χθόνᾰς
κλητική ὦ!		χθών		χθόνες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		χθόνε
γεν-δοτ	τοῖν		χθονοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'χθών' όπως «χθών» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χθών < πρωτοελληνική *kʰtʰṓn < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *dʰéǵʰōm

Ουσιαστικό

χθών θηλυκό

1. επιφάνεια γης
2. γη, κόσμος
3. (θρησκεία) (η θεότητα) Γη
4. χώρα, τόπος, περιοχή

Πηγές

• χθών - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• χθών - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.