ἀγερμός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀγερμός	οἱ	ἀγερμοί
γενική	τοῦ	ἀγερμοῦ	τῶν	ἀγερμῶν
δοτική	τῷ	ἀγερμῷ	τοῖς	ἀγερμοῖς
αιτιατική	τὸν	ἀγερμόν	τοὺς	ἀγερμούς
κλητική ὦ!		ἀγερμέ		ἀγερμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀγερμώ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀγερμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀγερμός < ἀγείρω, θέμα ἀ-γερ- + -μός

Ουσιαστικό

ἀγερμός αρσενικό

1. συγκέντρωση χρημάτων με έρανο για τη λατρεία τών θεών
2. συνώνυμο του ἄγερσις, συνάθροιση στρατού με σκοπό πολέμου

   ※  Ὀδύσσειαν γὰρ ποιῶν οὐκ ἐποίησεν ἅπαντα ὅσα αὐτῷ συνέβη, οἷον πληγῆναι μὲν ἐν τῷ Παρνασσῷ, μανῆναι δὲ προσποιήσασθαι ἐν τῷ ἀγερμῷ

   Συνθέτοντας την Οδύσσεια [ο Όμηρος] δεν συμπεριέλαβε στο ποίημά του όλα όσα συνέβησαν στον Οδυσσέα, ότι πληγώθηκε π.χ. στον Παρνασσό ή ότι κατά τη συγκέντρωση του στρατού προσποιήθηκε τον τρελό

   Αριστοτέλης, Ποιητική (1451a.20) Μετάφραση: Δημήτριος Λυπουρλής @greek-language.gr

3. συγκέντρωση, θησαυρισμός σοφίας και εμπειρίας

Συγγενικά

• συναγερμός
• → και δείτε τη λέξη ἀγείρω

Πηγές

• ἀγερμός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.