ἀποχωρισμός

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀποχωρισμός	οἱ	ἀποχωρισμοί
γενική	τοῦ	ἀποχωρισμοῦ	τῶν	ἀποχωρισμῶν
δοτική	τῷ	ἀποχωρισμῷ	τοῖς	ἀποχωρισμοῖς
αιτιατική	τὸν	ἀποχωρισμόν	τοὺς	ἀποχωρισμούς
κλητική ὦ!		ἀποχωρισμέ		ἀποχωρισμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀποχωρισμώ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀποχωρισμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀποχωρισμός < αποχωρίζω + -μός

Ουσιαστικό

ἀποχωρισμός αρσενικό

• αποχωρισμός, χωρισμός, απομάκρυνση