ἱεροφύλαξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἱεροφύλαξ	οἱ	ἱεροφύλακες
γενική	τοῦ	ἱεροφύλακος	τῶν	ἱεροφυλάκων
δοτική	τῷ	ἱεροφύλακῐ	τοῖς	ἱεροφύλαξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἱεροφύλακᾰ	τοὺς	ἱεροφύλακᾰς
κλητική ὦ!		ἱεροφύλαξ		ἱεροφύλακες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἱεροφύλακε
γεν-δοτ	τοῖν		ἱεροφυλάκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἱεροφύλαξ (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική ἱερο- + -φύλαξ

Ουσιαστικό

ἱεροφύλαξ

• (ελληνιστική κοινή) ο φύλακας ναού, ιερού χώρου

Πηγές

• ἱεροφύλαξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἱεροφύλαξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.