ῥύσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ῥῠσῐ- ῥῠσε-
ονομαστική	ἡ	ῥύσῐς	αἱ	ῥύσεις
γενική	τῆς	ῥύσεως	τῶν	ῥύσεων
δοτική	τῇ	ῥύσει	ταῖς	ῥύσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ῥύσῐν	τὰς	ῥύσεις
κλητική ὦ!		ῥύσῐ		ῥύσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ῥύσει
γεν-δοτ	τοῖν		ῥυσέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'πόλις' όπως «πόλις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ῥύσις < ῥέω + -σις

Ουσιαστικό

ῥύσις, -εως θηλυκό

1. ρύση, ροή, ρεύμα

    grc ῥύσις ὕδατος

2. πλημμυρίδα, σε αντιδιαστολή προς την αμπώτιδα
3. το να πέφτει κάτι συχνά και μαζικά σαν να κυλάει το νερό, όπως π.χ. όταν δημιουργείται η φαλάκρα

    grc ῥύσις τριχών

4. (ελληνιστική σημασία, χριστιανικά χρόνια) έκκριση από τα γεννητικά όργανα, πιθανόν να σήμαινε τη γονόρροια
5. (ελληνιστική σημασία, γεωμετρία) γραμμή

    grc ῥύσιν φασὶν εἶναι οἱ γεωμέτραι τὴν γραμμήν

Σημειώσεις

• η νεοελληνική ρύση (ροή) < ῥύσις < από το ῥέω θεωρήθηκε ότι είχε το ύψιλον βραχύ και οξυνόταν
• η ῥῦσις (απελευθέρωση) από το ἐρύω θεωρήθηκε ότι είχε το ύψιλον μακρό και έφερε περισπωμένη

Πηγές

• ῥύσις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ῥύσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.