προφήτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	προφήτης	προφήτες
γενική	προφήτη	προφητών
αιτιατική	προφήτη	προφήτες
κλητική	προφήτη	προφήτες

Ετυμολογία

προφήτης < αρχαία ελληνική (προφήτης)

Ουσιαστικό

προφήτης αρσενικό

1. θρησκευτικό πρόσωπο που σύμφωνα με τις γραφές, είχε την ικανότητα της θείας έμπνευσης την οποία αποκάλυπτε στο λαό

   ο προφήτης Ηλίας, ο προφήτης Mωάμεθ

2. αυτός που προβλέπει το μέλλον

   Δεν χρειάζεται να είσαι προφήτης για να προβλέψεις τι θα συμβεί αν πέσει το ποτήρι στο πάτωμα.

Εκφράσεις

• ουδείς προφήτης στον τόπο του: είναι δύσκολο να αναγνωριστεί η αξία κάποιου, στον τόπο από όπου κατάγεται

Συγγενικές λέξεις

• προφητεία
• προφητεύω
• προφητικός

Σύνθετα

• προφητάναξ
• ψευδοπροφήτης

Μεταφράσεις

    θρησκευτικό πρόσωπο

αγγλικά : prophet  (en) αζεριανά : peyğəmbər  (az) αρμενικά : մարգարե  (hy) γαλλικά : prophète  (fr)

ουγγρικά : próféta  (hu) ρωσικά : пророк  (ru) τουρκικά : peygamber  (tr)

    προβλέπει το μέλλον

αγγλικά : prophet  (en) γαλλικά : prophète  (fr)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Δυικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ	προφήτης	τώ	προφήτα	οἱ	προφῆται
Γενική	τοῦ	προφήτου	τοῖν	προφήταιν	τῶν	προφητῶν
Δοτική	τῷ	προφήτῃ	τοῖν	προφήταιν	τοῖς	προφήταις
Αιτιατική	τόν	προφήτην	τώ	προφήτα	τούς	προφήτας
Κλητική	(ὦ)	προφῆτα	(ὦ)	προφήτα	(ὦ)	προφῆται

Ετυμολογία

προφήτης < πρόφημι, προλέγω

Ουσιαστικό

προφήτης αρσενικό

• ο προφήτης