φρουρός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	φρουρός	φρουροί
γενική	φρουρού	φρουρών
αιτιατική	φρουρό	φρουρούς
κλητική	φρουρέ	φρουροί

Ετυμολογία

φρουρός < αρχαία ελληνική φρουρός

Προφορά

ΔΦΑ : /fɾu.ˈɾɔs/

Ουσιαστικό

φρουρός αρσενικό ή θηλυκό

1. πρόσωπο που φρουρεί κάποιον ή κάτι

   ο φρουρός κατάφερε να ακινητοποιήσει τους ληστές

   Περνάει ο στρατός, της Ελλάδος φρουρός (εμβατήριο)

   φρουρός στο στρατό, στα αστυνομικά τμήματα, στις φυλακές, ειδικός φρουρός (ένστολος δημόσιος υπάλληλος με ειδική εκπαίδευση και άδεια οπλοφορίας)

   φρουρός σε τράπεζες, πολυκαταστήματα (ιδιωτικός υπάλληλος με περιορισμένες αρμοδιότητες και χωρίς άδεια οπλοφορίας)

2. (μεταφορικά) πρόσωπο που προστατεύει ή υπερασπίζεται κάτι

   ήταν πάντα φρουρός της ελεύθερης έκφρασης

   Ο φρουρός της καρδιάς μου (μυθ. της Φρανσουάζ Σαγκάν)

   Σε θέλω στο πλευρό μου, ακοίμητο φρουρό μου, με το φιλί με το σπαθί... (Ελ. Αρβανιτάκη, στίχοι Μιχάλη Γκανά)

Συνώνυμα

• φύλακας
• σκοπός (το πρόσωπο)

Συγγενικές λέξεις

• φρουρά
• φρούρηση
• φρούριο
• φρουρώ

Μεταφράσεις

    φρουρός

αγγλικά : guard  (en) αρμενικά : պահակ  (hy) γαλλικά : garde  (fr) γερμανικά : Wächter  (de) δανικά : vagt  (da) ισπανικά : guardia  (es) καταλανικά : guàrdia  (ca)

πολωνικά : strażnik  (pl) πορτογαλικά : guarda  (pt) ρωσικά : сторож  (ru) stórož) m, σουαχίλι : askari  (sw) σουηδικά : vakt  (sv) φινλανδικά : vartija  (fi)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

φρουρός < προορός < προοράω

Ουσιαστικό

φρουρός

• που φρουρεί, φυλάσσει

• φρουροὺς ἐγκατέλιπον : άφησαν φρουρά (στις Πλαταιές) (Θουκ. Πελ. Πόλ. Βιβλίο 2, 6)
• τοὺς φύλακας οἷον φρουρούς (Αριστ. Πολιτ.)

Συνώνυμα

• φύλαξ

Συγγενικές λέξεις

• φρουρέω
• φρούρημα (το φρουρούμενο)
• το φρούριον
• φρουρίς, -ίδος : ναῦς, πλοίο, που οριζόταν να φρουρεί