αντονομασία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αντονομασία	οι	αντονομασίες
γενική	της	αντονομασίας	των	αντονομασιών
αιτιατική	την	αντονομασία	τις	αντονομασίες
κλητική		αντονομασία		αντονομασίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αντονομασία < (ελληνιστική κοινή) < ἀντί (αντ-) + αρχαία ελληνική ὀνομασία

Προφορά

ΔΦΑ : /an.do.no.maˈsi.a/

τυπογραφικός συλλαβισμός : α‐ντο‐νο‐μα‐σί‐α

παραδείγματα αντονομασίας με περίφραση ο «Γέρος του Μοριά» (ο Κωλοκοτρόνης) ο εθνικός ποιητής (ο Σολωμός) πατρωνυμικό ο Πηλείδης (ο Αχιλλέας, γιος του Πηλέα) παράγωγο εθνικού ονόματος, πατριδωνυμικού τὸ Ἑλληνικὸν (οἱ Ἕλληνες, αρχαία ελληνικά) μαζεύτηκε στο πάρτι όλη η Αθήνα (όλοι οι Αθηναίοι)

Ουσιαστικό

αντονομασία θηλυκό

• σχήμα λόγου όπου αντικαθίσταται κάποιο όνομα (κύριο ή προσηγορικό) από συνώνυμη λέξη ή φράση

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη όνομα

Δείτε επίσης

• μετωνυμία
• αρχαία ελληνική : ἀντονομασία

Μεταφράσεις

    αντονομασία

αγγλικά : antonomasia (en) γαλλικά : antonomase (fr) ισπανικά : antonomasia (es) πολωνικά : antonomazja (pl)