γήινος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	γήινος	η	γήινη	το	γήινο
γενική	του	γήινου	της	γήινης	του	γήινου
αιτιατική	τον	γήινο	τη	γήινη	το	γήινο
κλητική		γήινε		γήινη		γήινο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	γήινοι	οι	γήινες	τα	γήινα
γενική	των	γήινων	των	γήινων	των	γήινων
αιτιατική	τους	γήινους	τις	γήινες	τα	γήινα
κλητική		γήινοι		γήινες		γήινα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

γήινος < γη

Επίθετο

γήινος, -η, -ο

1. που αναφέρεται στη γη

   γήινα χρώματα

   ※  Χούμους στο πρωινό των ξενοδοχείων, συνοδευμένο από ψιλοκομμένη αγγουροντοματοσαλάτα που πρόσθετε στη γήινη, χωμάτινη γεύση του οσπρίου ευπρόσδεκτη δροσιά.

   Κοσμάς Βίδος, Βάλε κι άλλο χούμους στο τραπέζι, Το Βήμα, 9 Φεβρουαρίου 2014

2. ο επί της γης, ο εγκόσμιος

   γήινες απολαύσεις

   ≈ συνώνυμα: επίγειος

Μεταφράσεις

    γήινος

γαλλικά : terrestre (fr)

---

Ουσιαστικό

γήινος αρσενικό

• ο κάτοικος του πλανήτη Γη

Μεταφράσεις

    γήινος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

γήινος < γῆ

Επίθετο

γήινος

• χωματένιος

Πηγές

• γήινος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γήινος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.