θεώρημα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	θεώρημα	τα	θεωρήματα
γενική	του	θεωρήματος	των	θεωρημάτων
αιτιατική	το	θεώρημα	τα	θεωρήματα
κλητική		θεώρημα		θεωρήματα
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

θεώρημα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική θεώρημα < θεωρέω, -ῶ

Προφορά

ΔΦΑ : /θeˈo.ɾi.ma/

τυπογραφικός συλλαβισμός : θε‐ώ‐ρη‐μα

Ουσιαστικό

θεώρημα ουδέτερο

1. (λογική, μαθηματικά) πρόταση που αποδεικνύεται αληθής με βάση αξιώματα, άλλες αποδεδειγμένες προτάσεις και κανόνες μαθηματικής λογικής

     Το θεώρημα τεσσάρων χρωμάτων αποδείχτηκε το 1976, με τη βοήθεια υπολογιστή

Υπερώνυμα

• λογική πρόταση

Δείτε επίσης

• αξίωμα, ορισμός (λογική)

• θεώρημα στη Βικιπαίδεια 

Μεταφράσεις

    θεώρημα

αγγλικά : theorem (en) γαλλικά : théorème (fr) πολωνικά : twierdzenie (pl)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	θεώρημᾰ	τὰ	θεωρήμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	θεωρήμᾰτος	τῶν	θεωρημᾰ́των
δοτική	τῷ	θεωρήμᾰτῐ	τοῖς	θεωρήμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	θεώρημᾰ	τὰ	θεωρήμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		θεώρημᾰ		θεωρήμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		θεωρήμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		θεωρημᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνομα' όπως «ὄνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

θεώρημα < θεωρέω, -ῶ, θεωρη- + -μα

Ουσιαστικό

θεώρημα, -ματος ουδέτερο

1. θέαμα

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Νόμοι, 12, 953a

   ὁ δὲ δεύτερος, ὄμμασιν ὄντως θεωρὸς ὅσα τε μουσῶν ὠσὶν ἔχεται θεωρήματα

2. όραμα
3. υπόθεση, θεωρία
4. τα δεδομένα και οι κανόνες μιας τέχνης
5. (μαθηματικά) το μαθηματικό θεώρημα
6. η έρευνα και το αντικείμενο μιας έρευνας

Πηγές

• θεώρημα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• θεώρημα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.