λεπτόν

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	λεπτόν	τὰ	λεπτᾰ́
γενική	τοῦ	λεπτοῦ	τῶν	λεπτῶν
δοτική	τῷ	λεπτῷ	τοῖς	λεπτοῖς
αιτιατική	τὸ	λεπτόν	τὰ	λεπτᾰ́
κλητική ὦ!		λεπτόν		λεπτᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λεπτώ
γεν-δοτ	τοῖν		λεπτοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'φυτόν' όπως «φυτόν» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λεπτόν (ελληνιστική κοινή): ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο < αρχαία ελληνική λεπτός

Ουσιαστικό

λεπτόν, -οῦ ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

1. (νόμισμα) νόμσιμα πολύ μικρής αξίας, όπως το ένα έκτο (1/6) της δραχμής
2. (γεωμετρία, μονάδα μέτρησης γωνιών) το ενα εξηκοστό (1/60) της μοίρας

Δείτε επίσης

• (καθαρεύουσα) λεπτόν: επίσης, λεπτό της ώρας

Κλιτικός τύπος επιθέτου

λεπτόν

1. αιτιατική ενικού, αρσενικού γένους του λεπτός
2. ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού, ουδέτερου γένους του λεπτός

Πηγές

• λεπτόν - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λεπτόν - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.