νεοθηγής

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	νεοθηγής	τὸ	νεοθηγές
γενική	τοῦ/τῆς	νεοθηγοῦς	τοῦ	νεοθηγοῦς
δοτική	τῷ/τῇ	νεοθηγεῖ	τῷ	νεοθηγεῖ
αιτιατική	τὸν/τὴν	νεοθηγῆ	τὸ	νεοθηγές
κλητική ὦ!		νεοθηγές		νεοθηγές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	νεοθηγεῖς	τὰ	νεοθηγῆ
γενική	τῶν	νεοθηγῶν	τῶν	νεοθηγῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	νεοθηγέσῐ(ν)	τοῖς	νεοθηγέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	νεοθηγεῖς	τὰ	νεοθηγῆ
κλητική ὦ!		νεοθηγεῖς		νεοθηγῆ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	νεοθηγεῖ	τὼ	νεοθηγεῖ
γεν-δοτ	τοῖν	νεοθηγοῖν	τοῖν	νεοθηγοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνεχής' όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

νεοθηγής < νεο- + θήγ(ω) + -ής

Επίθετο

νεοθηγής, -ής, -ές

• (ελληνιστική κοινή) άλλη μορφή του νεόθηκτος

  άλλες μορφές: νεοθήξ (διγενές μονοκατάληκτο)

Πηγές

• νεοθηγής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• νεοθηγής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.