σκηπτούχος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	σκηπτούχος	το	σκηπτούχο
γενική	του/της	σκηπτούχου	του	σκηπτούχου
αιτιατική	τον/τη	σκηπτούχο	το	σκηπτούχο
κλητική		σκηπτούχε		σκηπτούχο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	σκηπτούχοι	τα	σκηπτούχα
γενική	των	σκηπτούχων	των	σκηπτούχων
αιτιατική	τους/τις	σκηπτούχους	τα	σκηπτούχα
κλητική		σκηπτούχοι		σκηπτούχα
Λόγιο επίθετο που δε συνηθίζει τον νεότερο τύπο του θηλυκού σε -α.
ομάδα '-ος -ος -ο', Κατηγορία όπως «εμβολοφόρος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

σκηπτούχος < αρχαία ελληνική σκηπτοῦχος < *σκῆπτον + -ούχος

Προφορά

ΔΦΑ : /sciˈptu.xos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : σκη‐πτού‐χος

Επίθετο

σκηπτούχος, -ος, -ον (αρχαιοπρεπές)

1. που κρατά σκήπτρο
2. (ουσιαστικοποιημένο) σκηπτούχος: ο βασιλιάς, ο ηγέμονος

Μεταφράσεις

    σκηπτούχος