κορυφή

Από Βικιλεξικό

Πίνακας περιεχομένων 1 Ελληνικά (el) 1.1 Ετυμολογία 1.2 Προφορά 1.3 Ουσιαστικό 1.3.1 Εκφράσεις 1.3.2 Πολυλεκτικοί Όροι 1.3.3 Συγγενικές λέξεις 1.3.4 Σύνθετα 1.3.5 Μεταφράσεις

Ελληνικά (el)

Πτώση	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κορυφή	κορυφές
Γενική	κορυφής	κορυφών
Αιτιατική	κορυφή	κορυφές
Κλητική	κορυφή	κορυφές

Ετυμολογία

κορυφή < αρχαία ελληνική κορυφή < κόρυς

Προφορά

ΔΦΑ : /kɔ.ɾi.ˈfi/

Ουσιαστικό

κορυφή θηλυκό

1. (γεωγραφία) το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου

   η κορυφή του Ταϋγέτου, η κορυφή του δέντρου

2. (μεταφορικά) το ανώτερο σημείο της εξέλιξης ενός ανθρώπου από επαγγελματική, επιστημονική ή άλλη άποψη
3. (γενικότερα) το ανώτερο σημείο σε κάθε ιεραρχικό σύστημα

   η κορυφή της τροφικής αλυσίδας

4. (συνεκδοχικά) ο κορυφαίος στον τομέα του

   αυτός ο επιστήμονας είναι κορυφή

5. (γεωμετρία) το σημείο τομής δύο πλευρών ενός πολυγώνου

Εκφράσεις

• από την κορυφή ως τα νύχια : σε όλο το σώμα

Πολυλεκτικοί Όροι

• σύνοδος κορυφής

Συγγενικές λέξεις

• κορυφαίος
• κορύφωση
• κορυφώνω, κορυφώνομαι

Σύνθετα

• αποκορύφωμα
• κολοκυθοκορφάδες
• κορυφογραμμή

Μεταφράσεις