γυρός

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	γυρός	ἡ	γυρᾱ́	τὸ	γυρόν
γενική	τοῦ	γυροῦ	τῆς	γυρᾶς	τοῦ	γυροῦ
δοτική	τῷ	γυρῷ	τῇ	γυρᾷ	τῷ	γυρῷ
αιτιατική	τὸν	γυρόν	τὴν	γυρᾱ́ν	τὸ	γυρόν
κλητική ὦ!		γυρέ		γυρᾱ́		γυρόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	γυροί	αἱ	γυραί	τὰ	γυρᾰ́
γενική	τῶν	γυρῶν	τῶν	γυρῶν	τῶν	γυρῶν
δοτική	τοῖς	γυροῖς	ταῖς	γυραῖς	τοῖς	γυροῖς
αιτιατική	τοὺς	γυρούς	τὰς	γυρᾱ́ς	τὰ	γυρᾰ́
κλητική ὦ!		γυροί		γυραί		γυρᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	γυρώ	τὼ	γυρᾱ́	τὼ	γυρώ
γεν-δοτ	τοῖν	γυροῖν	τοῖν	γυραῖν	τοῖν	γυροῖν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'ξηρός' όπως «ξηρός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

γυρός < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *gew- (κάμπτω, καμπυλώνω)

Επίθετο

γυρός, -ά, -όν

• στρογγυλός, κυρτός, καμπύλος, κυκλικός

Πηγές

• γυρός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γυρός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.