διετής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	διετής	η	διετής	το	διετές
γενική	του	διετούς*	της	διετούς	του	διετούς
αιτιατική	τον	διετή	τη	διετή	το	διετές
κλητική		διετή(ς)		διετής		διετές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	διετείς	οι	διετείς	τα	διετή
γενική	των	διετών	των	διετών	των	διετών
αιτιατική	τους	διετείς	τις	διετείς	τα	διετή
κλητική		διετείς		διετείς		διετή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

διετής < αρχαία ελληνική διετής, μορφολογικά αναλύεται δι- + -ετής

Επίθετο

διετής, -ής, -ές

1. που διαρκεί δύο χρόνια
2. που έχει ηλικία δύο χρόνων, δίχρονος

Συνώνυμα

• δίχρονος

Συγγενικά

• διετία

μονοετής διετής τριετής τετραετής πενταετής εξαετής επταετής / εφταετής οκταετής / οχταετής εννιαετής / εννεαετής δεκαετής

Μεταφράσεις

    διετής

αγγλικά: biennial (en)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	διετής	τὸ	διετές
γενική	τοῦ/τῆς	διετοῦς	τοῦ	διετοῦς
δοτική	τῷ/τῇ	διετεῖ	τῷ	διετεῖ
αιτιατική	τὸν/τὴν	διετῆ	τὸ	διετές
κλητική ὦ!		διετές		διετές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	διετεῖς	τὰ	διετῆ
γενική	τῶν	διετῶν	τῶν	διετῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	διετέσῐ(ν)	τοῖς	διετέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	διετεῖς	τὰ	διετῆ
κλητική ὦ!		διετεῖς		διετῆ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	διετεῖ	τὼ	διετεῖ
γεν-δοτ	τοῖν	διετοῖν	τοῖν	διετοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνεχής' όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

διετής < δι- + ἔτος + -ής

Επίθετο

διετής, -ης, -ες

• ο διετής, αυτός που διαρκεί δύο χρόνια

Παράγωγα

• διετήσιος

Πηγές

• διετής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• διετής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.