κάλαϊς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	καλαϊδ-
ονομαστική	ἡ	κάλαϊς	αἱ	καλάϊδες
γενική	τῆς	καλάϊδος	τῶν	καλαΐδων
δοτική	τῇ	καλάϊδῐ	ταῖς	καλάϊσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	κάλαϊν	τὰς	καλάϊδᾰς
κλητική ὦ!		κάλαϊ		καλάϊδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		καλάϊδε
γεν-δοτ	τοῖν		καλαΐδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ἔρις' όπως «ἔρις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κάλαϊς < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

κάλαϊς θηλυκό

1. (ορυκτολογία) πολύτιμος λίθος με τιρκουάζ χρώμα, χρυσόλιθος
2. (πτηνό) κόκορας

   ≈ συνώνυμα: ἀλέκτωρ, ἀλεκτρυών, κόττος, πετεινός

3. ιστίο

   ≈ συνώνυμα: ἱστίον

Άλλες γραφές

• κάλλαϊς

Πηγές

• κάλαϊς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κάλαϊς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.