νομίσας

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
	νομῐσᾰντ-
ονομαστική	ὁ	νομίσᾱς	ἡ	νομίσᾱσᾰ	τὸ	νομίσᾰν
γενική	τοῦ	νομίσᾰντος	τῆς	νομισᾱ́σης	τοῦ	νομίσᾰντος
δοτική	τῷ	νομίσᾰντῐ	τῇ	νομισᾱ́σῃ	τῷ	νομίσᾰντῐ
αιτιατική	τὸν	νομίσᾰντᾰ	τὴν	νομίσᾱσᾰν	τὸ	νομίσᾰν
κλητική ὦ!		νομίσᾱς		νομίσᾱσᾰ		νομίσᾰν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	νομίσᾰντες	αἱ	νομίσᾱσαι	τὰ	νομίσᾰντᾰ
γενική	τῶν	νομισᾰ́ντων	τῶν	νομισᾱσῶν	τῶν	νομισᾰ́ντων
δοτική	τοῖς	νομίσᾱσῐ(ν)	ταῖς	νομισᾱ́σαις	τοῖς	νομίσᾱσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς	νομίσᾰντᾰς	τὰς	νομισᾱ́σᾱς	τὰ	νομίσᾰντᾰ
κλητική ὦ!		νομίσᾰντες		νομίσᾱσαι		νομίσᾰντᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	νομίσᾰντε	τὼ	νομισᾱ́σᾱ	τὼ	νομίσᾰντε
γεν-δοτ	τοῖν	νομίσᾰ́ντοιν	τοῖν	νομισᾱ́σαιν	τοῖν	νομισᾰ́ντοιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
3η&1η κλίση, Κατηγορία 'λύσας' όπως «νομίσας» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Μετοχή

νομίσας, -ασα, -αν [ ῐ ]

• μετοχή ενεργητικού αορίστου (ἐνόμισα) του ρήματος νομίζω