σαπροφάγος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	σαπροφάγος	το	σαπροφάγο
γενική	του/της	σαπροφάγου	του	σαπροφάγου
αιτιατική	τον/τη	σαπροφάγο	το	σαπροφάγο
κλητική		σαπροφάγε		σαπροφάγο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	σαπροφάγοι	τα	σαπροφάγα
γενική	των	σαπροφάγων	των	σαπροφάγων
αιτιατική	τους/τις	σαπροφάγους	τα	σαπροφάγα
κλητική		σαπροφάγοι		σαπροφάγα
Λόγιο επίθετο που δε συνηθίζει τον νεότερο τύπο του θηλυκού σε -α.
ομάδα '-ος -ος -ο', Κατηγορία όπως «εμβολοφόρος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

σαπροφάγος < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική saprophagous < αρχαία ελληνική σαπρός + -φάγος

Προφορά

ΔΦΑ : /sa.pɾoˈfa.ɣos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : σα‐προ‐φά‐γος

Επίθετο

σαπροφάγος, -ος, -ο (λόγιο)

1. (βιολογία) που καταναλώνει αποσυνθεμένους ή στη διαδικασία αποσύνθεσης οργανισμούς
2. (ζωολογία, ειδικότερα) ζωικός οργανισμός που τρέφεται με αυτούς τους νεκρούς οργανισμούς και συμβάλλει στην περαιτέρω αποσύνθεση τους

Μεταφράσεις

    σαπροφάγος

αγγλικά : saprophagous (en)

Πηγές

• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)