στίμμι

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	στῐμμι-? στῐμμε-
ονομαστική	τὸ	στίμμῐ	τὰ	στίμμη - στίμμεᾰ
γενική	τοῦ	στίμμῐος - στίμμεως	τῶν	στιμμέων
δοτική	τῷ	στίμμει	τοῖς	στίμμεσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	στίμμῐ	τὰ	στίμμη - στίμμεᾰ
κλητική ὦ!		στίμμῐ		στίμμη - στίμμεᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		στίμμει
γεν-δοτ	τοῖν		στιμμέοιν
Η γενική ενικού στίμμιδος, στην κλίση του θηλυκού στίμμις
3η κλίση, Κατηγορία 'στίμμι' όπως «στίμμι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

στίμμι < (άμεσο δάνειο) αρχαία αιγυπτιακή stm

Ουσιαστικό

στίμμι ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• (κοσμετολογία) αντιμόνιο (με θείο, με το οποίο οι γυναίκες έβαφαν για καλλωπιστικούς λόγους τα μάτια τους)

  ※  2ος κε αιώνας ⌘ Γαληνός, De simplicium medicamentorum temperamentis ac facultatibus I-VI, 9.3.29 @scaife.perseus

  [κθ. Περὶ στίμμεως.] Στίμμι. πρὸς τῇ δυνάμει τῇ ξηραντικῇ καὶ στύψιν ἔχει τὸ φάρμακον τοῦτο, διὸ καὶ τοῖς ὀφθαλμικοῖς φαρμάκοις μίγνυται τοῖς τ’ ἀναπλαττομένοις εἰς τὰ καλούμενα κολλύρια καὶ τοῖς ξηροῖς, ἃ δὴ ξηρὰ κολλύρια προσαγορεύουσιν.

Άλλες μορφές

• στῖμι (ουδέτερο)
• στίμμις (θηλυκό)
• στῖμις
• στιμία (θηλυκό)
• στίβι (ουδέτερο)
• στίμη (θηλυκό)

Συγγενικά

• στιμμίζω / στιμίζω
• στίμμισμα

Δείτε επίσης

από τη μορφή στίβι

• νέα ελληνική: στιβνίτης, αντιμόνιο
• λατινικά: stibium

Πηγές

• στίμμι, στίμμις, στίβι - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.