με

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

με < μετά με αποβολή της δεύτερης συλλαβής, όταν ακολουθούσε άρθρο.

Προφορά

ΔΦΑ : /me/ (άτονο, προφέρεται μαζί με την επόμενη ή τις επόμενες λέξεις)

τυπογραφικός συλλαβισμός : με

Πρόθεση

με πρόθεση που δηλώνει:

1. συνοδεία, συντροφιά, παρέα

     Διαβάζω με τη Μαρία.

2. συνύπαρξη

     Θέλει να ζήσει με τη Μαρία.

3. τρόπο

     Αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες με ψυχραιμία.

4. μέσο ή όργανο

     Θα ταξιδέψουμε με πλοίο.

     Οι εργάτες σκάβουν με τις αξίνες.

5. σχέση ή αναφορά

     Έχει εμμονή με την καθαριότητα.

     Δεν άντεξα με όσα άκουγα κι έβαλα τις φωνές.

6. ισότητα, ομοιότητα, συμφωνία, φιλική ή εχθρική επικοινωνία

     Είναι το ίδιο ψηλός με το Γιώργο.

     Μοιάζει πολύ με τον πατέρα της.

     συμφώνησαν με τους διευθυντές

     έχει στεναχωρηθεί με όσα της είπα

7. καιρικές συνθήκες

     Θα μειωθεί η παραγωγή με τόση ζέστη.

8. ψυχική κατάσταση

     γέλασε με την καρδιά της

9. ιδιοκτησία, κυριότητα, κατοχή

     οικογένεια με δύο αυτοκίνητα

10. χαρακτηριστικό, ιδιότητα, περιεχόμενο

      ψηλή με εκφραστικό βλέμμα

      άνθρωπος με θάρρος

      ποτήρι με νερό

11. χρόνο ή χρονικό όριο

      Γύρισε στο σπίτι με το βραδάκι.

      Να κάνομε διακοπές 10 με 20 του μήνα;

12. ποσό, αντάλλαγμα

      πληρώνομε με ευρώ

13. αντίθεση, εναντίωση (ισοδυναμεί με το παρά)

      με τόσες δυσκολίες είναι αξιοπρεπής

Κλιτικός τύπος αντωνυμίας

με

• αιτιατική ενικού του εγώ
• (ιδιωματικό) αντί του μου

1.   Τι θες να με πεις;

Μεταφράσεις

    για όλες τις σημασίες

αγγλικά : with (en) γαλλικά : avec (fr) γερμανικά : mit (de) δανικά : med (da) εσπεράντο : kun (eo) ισλανδικά : með (is) ιταλικά : con (it) καταλανικά : amb (ca) νορβηγικά : med (no) πορτογαλικά : com (pt) σουηδικά : med (sv)

Πηγές

• με - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• με - Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Κλιτικός τύπος αντωνυμίας

με

• (προσωπική αντωνυμία) α΄ πρόσωπο αιτιατική ενικού του ἐγώ

Άλλες μορφές

• ἐμέ

Κλίση

    η προσωπική αντωνυμία «ἐγώ»

η προσωπική αντωνυμία Οι δεύτεροι άτονοι τύποι είναι εγκλιτικοί. αριθμός ενικός πληθυντικός δυϊκός πρόσωπα → πτώσεις ↓ α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο ονομαστική ἐγώ σύ οὗτος ἡμεῖς ὑμεῖς σφεῖς νώ σφώ σφώ γενική ἐμοῦ, μου σοῦ, σου οὗ, οὑ ἡμῶν ὑμῶν σφῶν νῷν σφῷν δοτική ἐμοί, μοι σοί, σοι οἷ, οἱ ἡμῖν ὑμῖν σφίσι(ν) νῷν σφῷν αιτιατική ἐμέ, με σέ, σε ἕ, ἑ ἡμᾶς ὑμᾶς σφᾶς νώ σφώ σφώ επίθετο ἐμός σός ἑός ἡμέτερος ὑμέτερος σφέτερος νωΐτερος σφωΐτερος σφωΐτερος Παράρτημα:Γραμματική: Αντωνυμίες επική κλίση οι διαφορετικοί τύποι, με έντονα γράμματα πρόσωπα → πτώσεις ↓ α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο ονομαστική ἐγώ, ἐγών σύ, τύνη ὁ, οὗτος ἡμεῖς ἄμμες ὑμεῖς ὕμμες σφεῖς σφές νῶϊ νώ σφῶϊ σφώ σφωέ σφωε γενική ἐμοῖο, ἐμέο ἐμεῦ, μευ ἐμέθεν, ἔμεθεν ἐμεῖο σοῖο, σέο, σεο σεῦ, σευ σέθεν εἷο, ἕο, ἑο εὗ, εὑ ἕθεν, ἑθεν ἑοῖο ἡμείων ἡμέων ὑμείων ὑμέων σφείων σφέων σφεων σφῶν νῶϊν σφῶϊν σφωϊν σφῷν σφωΐν σφωιν δοτική ἐμοί, μοι ἐμίν σοί, τοι τείν ἑοῖ, οἷ, οἱ ϝοι ἡμῖν ἄμμι(ν) ὑμῖν ὕμμι(ν) σφίσι(ν) σφισι(ν) σφιν νῶϊν σφῶϊν σφωϊν σφῷν σφωΐν σφωιν αιτιατική ἐμέ, με σέ, σε ἑέ, ἕ, ἑ μίν, μιν σφε ἡμέας ἄμμε ὑμέας ὕμμε σφέας σφεας σφε νῶϊ νώ σφῶϊ σφώ σφωέ σφωε επίθετο ἐμός, ὅς σός, ὅς ἑός, ὅς ἡμός ἡμέτερος ὑμός ὑμέτερος σφός σφέτερος νωΐτερος σφός σφωΐτερος σφός σφωΐτερος Κατηγορία:Επικοί τύποι