συγχρονία

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η συγχρονία οι συγχρονίες
      γενική της συγχρονίας των συγχρονιών
    αιτιατική τη συγχρονία τις συγχρονίες
     κλητική συγχρονία συγχρονίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

συγχρονία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική synchronie < ελληνιστική κοινή σύγχρον(ος) + -ία.[1] Μορφολογικά αναλύεται σε συγ- + χρόν(ος) + -ία

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /siŋ.xɾoˈni.a/
τυπογραφικός συλλαβισμός: συγ‐χρο‐νί‐α

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

συγχρονία θηλυκό

  • (γλωσσολογία) το σύνολο των γλωσσικών στοιχείων που εμφανίζονται στον ίδιο χρόνο και σε συγκεκριμένο τόπο, δηλαδή σε συγκεκριμένο σύστημα
    Σήμερα στο μάθημα των αρχαίων ελληνικών θα μελετήσουμε το πρόθημα «τηλε-» στη συγχρονία του δίνοντας παραδείγματα από τους αρχαίους συγγραφείς. Αύριο θα δούμε το «τηλε-» διαχρονικά και τη χρήση του στα νέα ελληνικά και σε άλλες γλώσσες.
     αντώνυμα: διαχρονία

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

και δείτε τη λέξη χρόνος

Μεταφράσεις[επεξεργασία]