χαροποιός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	χαροποιός	η	χαροποιός & χαροποιά	το	χαροποιό
γενική	του	χαροποιού	της	χαροποιού & χαροποιάς	του	χαροποιού
αιτιατική	τον	χαροποιό	τη	χαροποιό & χαροποιά	το	χαροποιό
κλητική		χαροποιέ		χαροποιέ & χαροποιά		χαροποιό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	χαροποιοί	οι	χαροποιοί & χαροποιές	τα	χαροποιά
γενική	των	χαροποιών	των	χαροποιών	των	χαροποιών
αιτιατική	τους	χαροποιούς	τις	χαροποιούς & χαροποιές	τα	χαροποιά
κλητική		χαροποιοί		χαροποιοί & χαροποιές		χαροποιά
ομάδα '-ος -ος -ο & -α', Κατηγορία όπως «φθοροποιός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

χαροποιός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή χαροποιός < χαροποιέω < χαρ(ά) + -ο- + -ποιός

χαροποιός, -ός/-ά, -ό

χαροποιός

↓ πτώσεις	ενικός
ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ὁ/ἡ	χαροποιός	τὸ	χαροποιόν
γενική	τοῦ/τῆς	χαροποιοῦ	τοῦ	χαροποιοῦ
δοτική	τῷ/τῇ	χαροποιῷ	τῷ	χαροποιῷ
αιτιατική	τὸν/τὴν	χαροποιόν	τὸ	χαροποιόν
κλητική ὦ!		χαροποιέ		χαροποιόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	χαροποιοί	τὰ	χαροποιᾰ́
γενική	τῶν	χαροποιῶν	τῶν	χαροποιῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	χαροποιοῖς	τοῖς	χαροποιοῖς
αιτιατική	τοὺς/τὰς	χαροποιούς	τὰ	χαροποιᾰ́
κλητική ὦ!		χαροποιοί		χαροποιᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	χαροποιώ	τὼ	χαροποιώ
γεν-δοτ	τοῖν	χαροποιοῖν	τοῖν	χαροποιοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'βοηθός' όπως «βοηθός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

χαροποιός < χαροποιέω < αρχαία ελληνική χαρ(ά) + -ο- + -ποιός

χαροποιός, -ός, -όν (ελληνιστική κοινή)

χαροποιός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.