Ἰδαῖος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

Ἰδαῖος < Ἴδ(η) + -αῖος

Επίθετο

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	Ἰδαῖος	ἡ	Ἰδαίᾱ	τὸ	Ἰδαῖον
γενική	τοῦ	Ἰδαίου	τῆς	Ἰδαίᾱς	τοῦ	Ἰδαίου
δοτική	τῷ	Ἰδαίῳ	τῇ	Ἰδαίᾳ	τῷ	Ἰδαίῳ
αιτιατική	τὸν	Ἰδαῖον	τὴν	Ἰδαίᾱν	τὸ	Ἰδαῖον
κλητική ὦ!		Ἰδαῖε		Ἰδαίᾱ		Ἰδαῖον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	Ἰδαῖοι	αἱ	Ἰδαῖαι	τὰ	Ἰδαῖᾰ
γενική	τῶν	Ἰδαίων	τῶν	Ἰδαίων	τῶν	Ἰδαίων
δοτική	τοῖς	Ἰδαίοις	ταῖς	Ἰδαίαις	τοῖς	Ἰδαίοις
αιτιατική	τοὺς	Ἰδαίους	τὰς	Ἰδαίᾱς	τὰ	Ἰδαῖᾰ
κλητική ὦ!		Ἰδαῖοι		Ἰδαῖαι		Ἰδαῖᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	Ἰδαίω	τὼ	Ἰδαίᾱ	τὼ	Ἰδαίω
γεν-δοτ	τοῖν	Ἰδαίοιν	τοῖν	Ἰδαίαιν	τοῖν	Ἰδαίοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λόγιος' όπως «ὡραῖος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ἰδαῖος

• (πατριδωνυμικό) που σχετίζεται, αναφέρερεται ή προέρχεται από το όρος Ἴδη

Κύριο όνομα

Ἰδαῖος αρσενικό

• ανδρικό όνομα

Πηγές

• Ἰδαῖος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Ἰδαῖος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.