ὀρεσίτροφος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ὀρεσίτροφος	τὸ	ὀρεσίτροφον
γενική	τοῦ/τῆς	ὀρεσιτρόφου	τοῦ	ὀρεσιτρόφου
δοτική	τῷ/τῇ	ὀρεσιτρόφῳ	τῷ	ὀρεσιτρόφῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ὀρεσίτροφον	τὸ	ὀρεσίτροφον
κλητική ὦ!		ὀρεσίτροφε		ὀρεσίτροφον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ὀρεσίτροφοι	τὰ	ὀρεσίτροφᾰ
γενική	τῶν	ὀρεσιτρόφων	τῶν	ὀρεσιτρόφων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ὀρεσιτρόφοις	τοῖς	ὀρεσιτρόφοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ὀρεσιτρόφους	τὰ	ὀρεσίτροφᾰ
κλητική ὦ!		ὀρεσίτροφοι		ὀρεσίτροφᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ὀρεσιτρόφω	τὼ	ὀρεσιτρόφω
γεν-δοτ	τοῖν	ὀρεσιτρόφοιν	τοῖν	ὀρεσιτρόφοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ὀρεσίτροφος < ὀρεσί- + -τρόφος

Επίθετο

ὀρεσίτροφος, -ος, -ον

• που τρέφεται στα βουνά

Άλλες μορφές

• ὀρείτροφος

Πηγές

• ὀρεσίτροφος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὀρεσίτροφος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.