κάρφωμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	κάρφωμα	τα	καρφώματα
γενική	του	καρφώματος	των	καρφωμάτων
αιτιατική	το	κάρφωμα	τα	καρφώματα
κλητική		κάρφωμα		καρφώματα
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

κάρφωμα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κάρφωμα. Συγχρονικά αναλύεται σε καρφώ(νω) + -μα

κάρφωμα ουδέτερο

(κυριολεκτικά και μεταφορικά) η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του καρφώνω
1. το μπήξιμο αιχμηρού αντικειμένου σε άλλο αντικείμενο
2. (μεταφορικά) η προδοσία, η κατάδοση
  ※ Παρουσιάζεται παντοῦ, ἔχει γνώμη γιὰ ὅλα, δημοσιοποιεῖ τὴν προσωπικὴ ζωή του, διοχετεύει στὴν δημοσιότητα πτυχὲς πραγμάτων ποὺ τὸν συμφέρουν, συνδυάζει καταστροφική ἐπιπολαιότητα καὶ κινητικότητα, ἐξάπτει τὴν παραδημοσιογραφία καὶ τελικὰ χαμηλώνει τὴν πολιτικὴ πράξη σὲ ἐπίπεδο κουτσομπολιοῦ, «διαρροῶν» καὶ παντοειδῶν «καρφωμάτων». (Ευθύνη, τεύχος 225, Βιβλιοπωλείο Οι Εκδόσεις των Φίλων, 1990)
3. (αθλητισμός, μπάσκετ, βόλεϊ) το καλάθι (για το μπάσκετ) ή ο πόντος που βάζει παίκτης με δυνατή και κατευθείαν ή κατακόρυφη κίνηση

μπήγω καρφί σε αντικείμενο

αθλητικό κάρφωμα

προδοσία