κακόδοξος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	κακόδοξος	η	κακόδοξη	το	κακόδοξο
γενική	του	κακόδοξου	της	κακόδοξης	του	κακόδοξου
αιτιατική	τον	κακόδοξο	την	κακόδοξη	το	κακόδοξο
κλητική		κακόδοξε		κακόδοξη		κακόδοξο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	κακόδοξοι	οι	κακόδοξες	τα	κακόδοξα
γενική	των	κακόδοξων	των	κακόδοξων	των	κακόδοξων
αιτιατική	τους	κακόδοξους	τις	κακόδοξες	τα	κακόδοξα
κλητική		κακόδοξοι		κακόδοξες		κακόδοξα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

κακόδοξος < ελληνιστική κοινή κακόδοξος (παρόμοια σημασία) < αρχαία ελληνική κακόδοξος < κακός + δόξα

Προφορά

ΔΦΑ : /kaˈko.ðo.ksos/

Επίθετο

κακόδοξος, -η, -ο

• που έχει εσφαλμένες απόψεις και πίστη σε θρησκευτικά ή δογματικά ζητήματα

Συγγενικά

• κακόδοξα
• κακοδοξία
• κακοδοξώ
• → δείτε τις λέξεις κακός και δόξα

Μεταφράσεις

    κακόδοξος

γαλλικά : mécréant (fr), hérétique (fr)

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ κακόδοξος	τὸ κακόδοξον	οἱ, αἱ κακόδοξοι	τὰ κακόδοξα
Γενική	τοῦ, τῆς κακοδόξου	τοῦ κακοδόξου	τῶν κακοδόξων	τῶν κακοδόξων
Δοτική	τῷ, τῇ κακοδόξῳ	τῷ κακοδόξῳ	τοῖς, ταῖς κακοδόξοις	τοῖς κακοδόξοις
Αιτιατική	τὸν, τὴν κακόδοξον	τὸ κακόδοξον	τοὺς, τὰς κακοδόξους	τὰ κακόδοξα
Κλητική	κακόδοξε	κακόδοξον	κακόδοξοι	κακόδοξα
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			κακοδόξω
Γενική-Δοτική			κακοδόξοιν

Ετυμολογία

κακόδοξος < αρχαία ελληνική κακόδοξος < κακός + δόξα

Επίθετο

κακόδοξος, -ος, -ον

• κακόδοξος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ κακόδοξος	τὸ κακόδοξον	οἱ, αἱ κακόδοξοι	τὰ κακόδοξα
Γενική	τοῦ, τῆς κακοδόξου	τοῦ κακοδόξου	τῶν κακοδόξων	τῶν κακοδόξων
Δοτική	τῷ, τῇ κακοδόξῳ	τῷ κακοδόξῳ	τοῖς, ταῖς κακοδόξοις	τοῖς κακοδόξοις
Αιτιατική	τὸν, τὴν κακόδοξον	τὸ κακόδοξον	τοὺς, τὰς κακοδόξους	τὰ κακόδοξα
Κλητική	κακόδοξε	κακόδοξον	κακόδοξοι	κακόδοξα
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			κακοδόξω
Γενική-Δοτική			κακοδόξοιν

Ετυμολογία

κακόδοξος < κακός + δόξα

Επίθετο

κακόδοξος, -ος, -ον

1. κακόφημος, ανυπόληπτος
2. (ελληνιστική κοινή) κακόδοξος

Πηγές

• κακόδοξος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κακόδοξος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.