καλλυντήριος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	καλλυντήριος	η	καλλυντήρια	το	καλλυντήριο
γενική	του	καλλυντήριου	της	καλλυντήριας	του	καλλυντήριου
αιτιατική	τον	καλλυντήριο	την	καλλυντήρια	το	καλλυντήριο
κλητική		καλλυντήριε		καλλυντήρια		καλλυντήριο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	καλλυντήριοι	οι	καλλυντήριες	τα	καλλυντήρια
γενική	των	καλλυντήριων	των	καλλυντήριων	των	καλλυντήριων
αιτιατική	τους	καλλυντήριους	τις	καλλυντήριες	τα	καλλυντήρια
κλητική		καλλυντήριοι		καλλυντήριες		καλλυντήρια
ομάδα 'ωραίος', Κατηγορία όπως «θαυμάσιος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

καλλυντήριος < αρχαία ελληνική καλλυντήριος

Προφορά

ΔΦΑ : /ka.linˈdi.ɾi.os/

τυπογραφικός συλλαβισμός : καλ‐λυ‐ντή‐ρι‐ος

Επίθετο

καλλυντήριος, -α, -ο

• αυτός που έχει τη δυνατότητα να ομορφύνει

Συνώνυμα

• καλλωπιστικός

Συγγενικά

• καλλυντήριο

Μεταφράσεις

    καλλυντήριος

Πηγές

• Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ καλλυντήριος	τὸ καλλυντήριον	οἱ, αἱ καλλυντήριοι	τὰ καλλυντήρια
Γενική	τοῦ, τῆς καλλυντηρίου	τοῦ καλλυντηρίου	τῶν καλλυντηρίων	τῶν καλλυντηρίων
Δοτική	τῷ, τῇ καλλυντηρίῳ	τῷ καλλυντηρίῳ	τοῖς, ταῖς καλλυντηρίοις	τοῖς καλλυντηρίοις
Αιτιατική	τὸν, τὴν καλλυντήριον	τὸ καλλυντήριον	τοὺς, τὰς καλλυντηρίους	τὰ καλλυντήρια
Κλητική	καλλυντήριε	καλλυντήριον	καλλυντήριοι	καλλυντήρια
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			καλλυντηρίω
Γενική-Δοτική			καλλυντηρίοιν

Ετυμολογία

καλλυντήριος < καλλύν(ω) + -τήριος

Επίθετο

καλλυντήριος, -ος, -ον

• αυτός που χρησιμοποιείται για να ομορφύνει κάτι

Συγγενικά

• Καλλυντήρια

Πηγές

• καλλυντήριος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.