μύκης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	μύκης	οἱ	μύκητες
γενική	τοῦ	μύκητος	τῶν	μυκήτων
δοτική	τῷ	μύκητῐ	τοῖς	μύκησῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	μύκητᾰ	τοὺς	μύκητᾰς
κλητική ὦ!		μύκης		μύκητες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μύκητε
γεν-δοτ	τοῖν		μυκήτοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'τάπης' όπως «τάπης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μύκης < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *mew-k- ή προελληνική

Ουσιαστικό

μῠ́κης αρσενικό

1. μανιτάρι
2. (συνεκδοχικά) αντικείμενο παρόμοιου με το μανιτάρι σχήματος
3. κάλυμμα σε θήκη ξίφους

Πηγές

• μύκης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μύκης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.