σκύλα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	σκύλα	οι	σκύλες
γενική	της	σκύλας		—
αιτιατική	τη	σκύλα	τις	σκύλες
κλητική		σκύλα		σκύλες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈsci.la/

τυπογραφικός συλλαβισμός : σκύ‐λα

ομόηχο: Σκύλλα

Ετυμολογία 1

σκύλα < σκύλ(ος) + κατάληξη θηλυκού -α

Ουσιαστικό

σκύλα θηλυκό

1. (ζώο) ο θηλυκός σκύλος
2. (υβριστικό) πολύ σκληρή γυναίκα, χωρίς αισθήματα, άσπλαχνη

   ※  μια πέρδικα της άπαντα, μια πέρδικα της λέγει: | «Μωρή σκύλα, μωρή άνομη, μωρή μαριολεμένη, | εγώ έχω δεκαοχτώ πουλιά, πάσχω να τ' ανεθρέψω | κι εσύ έκανες χρυσόν υγιό, πας να τον ρεματίσεις.»

   «Μια μάνα που 'χε έναν γιο» (νανούρισμα) στο: Λέσβος Αιολίς: Τραγούδια και χοροί της Λέσβου @youtube (συλλογή-επιμέλεια: Νίκος Διονυσόπουλος, Επιτροπή Ερευνών Πανεπιστημίου Αιγαίου / Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1996)

   ※  [...] εσείς οι Αχαιοί, | για χάρη μου, μιας άθλιας σκύλας, φτάσατε κάτω από την Τροία | κι ανοίξατε τον άγριο πόλεμο.»

   ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 4 (δ), στίχ. 45 Μετάφραση σε ελεύθερο στίχο (2006): Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης, @greek‑language.gr

   

   Σκύλα που συγκρατεί ένα μολύβι.

3. εργαλείο παρόμοιο με πένσα, με ρυθμιζόμενο άνοιγμα και ειδικό μηχανισμό ο οποίος παρέχει τη δυνατότητα να παραμένει σφιχτό

Μεταφράσεις

    θηλυκός σκύλος

γερμανικά : Hündin (de) θηλυκό πολωνικά : suka (pl)

    πολύ σκληρή γυναίκα

αγγλικά : bitch (en) γερμανικά : Hexe (de) θηλυκό

    εργαλείο

γερμανικά : Gripzange (de) θηλυκό

Ετυμολογία 2

↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	τα	σκύλα
γενική	των	σκύλων
αιτιατική	τα	σκύλα
κλητική		σκύλα
Κατηγορία όπως «πεύκο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

σκύλα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σκῦλα, πληθυντικός του σκῦλον

Ουσιαστικό

σκύλα ουδέτερο, μόνο στον πληθυντικό

• (αρχαιοπρεπές) λάφυρο, λεία, όπλο ή πανοπλία που αφαιρείται από σκοτωμένο εχθρό

  ^{(Χρειάζεται τεκμηρίωση…)} για χρήσεις στα νέα ελληνικά

Μεταφράσεις

    σκύλα

→ δείτε τη λέξη λάφυρα