ἀπήνη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ᾰπηνα-
ονομαστική	ἡ	ἀπήνη	αἱ	ἀπῆναι
γενική	τῆς	ἀπήνης	τῶν	ἀπηνῶν
δοτική	τῇ	ἀπήνῃ	ταῖς	ἀπήναις
αιτιατική	τὴν	ἀπήνην	τὰς	ἀπήνᾱς
κλητική ὦ!		ἀπήνη		ἀπῆναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀπήνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀπήναιν
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'γνώμη' όπως «γνώμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ἀπήνη < (άμεσο δάνειο) σημιτικής προέλευσης (δείτε -ήνη) Συγγενή: ουγκαριτική 𐎀𐎔𐎐 (ρόδα άρματος), εβραϊκή אוֹפַן (ʾōp̄án, ρόδα άρμα). Παρετυμολογική η σύνδεση με το πήνη.

Ουσιαστικό

ἀπήνη θηλυκό

1. (μέσο μεταφορών)
   1. άμαξα με τέσσερις τροχούς που σέρνεται από μουλάρια
   2. (οποιαδήποτε) άμαξα
   3. άρμα
   4. (συνεκδοχικά) μέσο μεταφοράς
2. (μεταφορικά) ζευγάρι (όπως αδέλφια)

Δείτε επίσης

• Δεν σχετίζονται: ἀπηνής, ἐξαπίνης

Πηγές

• ἀπήνη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀπήνη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.