ἀπόνιψις

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ἀπόνιψις < (διαχρονικό δάνειο) μεσαιωνική ελληνική ἀπόνιψις. Συγχρονικά αναλύεται σε ἀπό- + νίψις

Ουσιαστικό

ἀπόνιψις θηλυκό (καθαρεύουσα), λόγιο

1. το πλύσιμο, το νίψιμο προσώπου και χεριών
2. (μεταφορικά) απόνιψη, η συγχώρεση αμαρτίας

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη νίπτω

Πηγές

• ⌘ Δημήτριος Β. Δημητράκος (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

ἀπόνιψις < ελληνιστική κοινή ἀπόνιψις. Συγχρονικά αναλύεται σε ἀπό- + νίψις

Ουσιαστικό

ἀπόνιψις θηλυκό

1. νίψιμο, καθάρισμα
2. απόνιψη αμαρτιών

Πηγές

• σελ.87, Τόμος Γ - ⌘ Εμμανουήλ Κριαράς. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀπόνιψῐς	αἱ	ἀπονίψεις
γενική	τῆς	ἀπονίψεως	τῶν	ἀπονίψεων
δοτική	τῇ	ἀπονίψει	ταῖς	ἀπονίψεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀπόνιψῐν	τὰς	ἀπονίψεις
κλητική ὦ!		ἀπόνιψῐ		ἀπονίψεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀπονίψει
γεν-δοτ	τοῖν		ἀπονιψέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀπόνιψις < ἀπό- + νίψις

Ουσιαστικό

ἀπόνιψις θηλυκό

• (ελληνιστική κοινή) ξεπλένω, καθαρίζω

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη νίπτω

Πηγές

• ἀπόνιψις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.