τελευταίος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	τελευταίος	τελευταία	τελευταίο
γενική	τελευταίου	τελευταίας	τελευταίου
αιτιατική	τελευταίο	τελευταία	τελευταίο
κλητική	τελευταίε	τελευταία	τελευταίο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	τελευταίοι	τελευταίες	τελευταία
γενική	τελευταίων	τελευταίων	τελευταίων
αιτιατική	τελευταίους	τελευταίες	τελευταία
κλητική	τελευταίοι	τελευταίες	τελευταία

Ετυμολογία

τελευταίος < αρχαία ελληνική τελευταῖος < τελευτή

Προφορά

ΔΦΑ : /tɛ.lɛf.ˈtɛ.ɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /tɛ.lɛf.ˈtɛ.a/ θηλυκό

ΔΦΑ : /tɛ.lɛf.ˈtɛ.ɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

τελευταίος, -α, -ο

1. που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

   συνώνυμα: έσχατος, ύστατος

   αντώνυμα: πρώτος

   μένουμε στο τελευταίο σπίτι του δρόμου

2. που αναφέρεται ή συνέβη στο κοντινό παρελθόν

   συνώνυμα: πρόσφατος, φρέσκος

   αντώνυμα: προηγούμενος

   τα τελευταία νέα για τον καιρό

3. που βρίσκεται στο τέλος μιας αξιολογικής κλίμακας

   συνώνυμα: χείριστος

   αντώνυμα: άριστος

   είναι ο τελευταίος σπουδαστής, έχει την πιο χαμηλή βαθμολογία

4. που έχει μικρή αξία ή σπουδαιότητα

   συνώνυμα: ασήμαντος

   ακόμη και ο τελευταίος εργάτης δικαιούται να ξεκουράζεται

5. που αναφέρεται στο τέλος μιας σειράς

   σήμερα διάβασα εφημερίδα, έγραψα ένα γράμμα και διόρθωσα ασκήσεις. Το τελευταίο με κούρασε πολύ

Εκφράσεις

• είμαι στα τελευταία μου: πεθαίνω
• η τελευταία κατοικία : ο τάφος
• (την) τελευταία στιγμή : λίγο πριν τη λήξη μιας προθεσμίας

Μεταφράσεις

    στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

αγγλικά : last  (en) γαλλικά : dernier  (fr) αρχαία γαλλικά : dairien , derierain γερμανικά : letzt  (de) εβραϊκά : אחרון  (he) ('aḥarón) εσπεράντο : lasta  (eo) ιαπωνικά : 最後  (ja) (saigo) (さいご) ίντο : lasta  (io) ισπανικά : último  (es) ιταλικά : ultimo  (it)

ουγγρικά : utolsó  (hu) περσικά : آخَر  (fa) (āxær) πολωνικά : ostatni  (pl) πορτογαλικά : último  (pt) ρωσικά : последний  (ru) (poslédnij) σουηδικά : sist  (sv) τσεχικά : poslední  (cs) φινλανδικά : viimeinen  (fi)

    στο κοντινό παρελθόν

→ δείτε τη λέξη: πρόσφατος