ένθεση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ένθεση	οι	ενθέσεις
γενική	της	ένθεσης*	των	ενθέσεων
αιτιατική	την	ένθεση	τις	ενθέσεις
κλητική		ένθεση		ενθέσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, ενθέσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ένθεση < αρχαία ελληνική ἔνθεσις < ἐντίθημι < τίθημι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *dʰédʰeh₁- < *dʰeh₁-. Συγχρονικά αναλύεται σε έν- + θέση

Ουσιαστικό

ένθεση θηλυκό

1. η τοποθέτηση μέσα ή επάνω σε κάτι

   ≈ συνώνυμα: (εισαγωγή), (εμφύτευση), επένθεση, παρεμβολή

   ≠ αντώνυμα: έκθεση (κατά την έννοια της αφαίρεσης)

   ένθεση εργαλείων στις θήκες τους

2. (αρχιτεκτονική) ενδόμηση, εντοίχιση
3. (λογοτεχνία) εγκιβωτισμός

Πολυλεκτικοί όροι

• (ναυτικός όρος) ένθεση λέμβων: η τοποθέτηση μέσα στο πλοίο των λέμβων που κρέμονται έξω από το πλοίο

Μεταφράσεις

    ένθεση