κέρμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	κέρμα	τα	κέρματα
γενική	του	κέρματος	των	κερμάτων
αιτιατική	το	κέρμα	τα	κέρματα
κλητική		κέρμα		κέρματα
Κατηγορία όπως «κύμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κέρμα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κέρμα

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈceɾ.ma/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κέρ‐μα

Ουσιαστικό

κέρμα ουδέτερο

1. μικρό κομμάτι
2. (νόμισμα) μεταλλικό νόμισμα (συνήθως μικρής αξίας)
3. (κατ’ επέκταση) μικρό αντικείμενο που μοιάζει με μεταλλικό νόμισμα και έχει καθορισμένη αξία, συνήθως για τη χρήση αυτόματων μηχανισμών

Συγγενικά

• ακερμάτιστος
• κατακερματίζω
• κατακερματισμός
• κερματίζω
• κερματισμός
• κερματοδέκτης
• πολυκερματισμός

Μεταφράσεις

    νόμισμα

αγγλικά : coin (en) γαλλικά : pièce (fr), jeton (fr) ουγγρικά : érme (hu)

    μικρό κομμάτι

αγγλικά : token (en) γαλλικά : pièce (fr), jeton (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	κέρμᾰ	τὰ	κέρμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	κέρμᾰτος	τῶν	κερμᾰ́των
δοτική	τῷ	κέρμᾰτῐ	τοῖς	κέρμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	κέρμᾰ	τὰ	κέρμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		κέρμᾰ		κέρμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κέρμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		κερμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κτῆμα' όπως «κτῆμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κέρμα < κείρω, θέμα κερ- + -μα

Ουσιαστικό

κέρμα, -ματος ουδέτερο

1. κομμάτι, τεμάχιο
2. μικρό νόμισμα, οβολός
3. (στον πληθυντικό, περιληπτικά) χρήματα

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Ὄρνιθες, στίχ. 1108

   ἀλλ᾽ ἐνοικήσουσιν ἔνδον, ἔν τε τοῖς βαλλαντίοις //ἐννεοττεύσουσι κἀκλέψουσι μικρὰ κέρματα.

4. (γενικά) μικρά εμπορεύματα

Παράγωγα

• Βρυσωνοθρασυμαχειοληψικέρματος

Πηγές

• κέρμα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κέρμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.