κτήτορας

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κτήτορας	οι	κτήτορες
γενική	του	κτήτορα	των	κτητόρων
αιτιατική	τον	κτήτορα	τους	κτήτορες
κλητική		κτήτορα		κτήτορες
Κατηγορία όπως «φύλακας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κτήτορας < αρχαία ελληνική κτήτωρ

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈkti.to.ɾas/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κτή‐το‐ρας

ομόηχο: κτίτορας

Ουσιαστικό

κτήτορας αρσενικό ή θηλυκό

1. κάτοχος, κύριος, ιδιοκτήτης
2. ο ιδιώτης ιδρυτής ναού, μονής ή (ιερού) ιδρύματος

   → δείτε και τη λέξη κτίτορας (που έχτισε, ίδρυσε το ναό)

Συγγενικά

• κτητορικός
• κτιτορικός

Δείτε επίσης

• (αρχαία ελληνικά) κτίστωρ

Μεταφράσεις

    κτήτορας

γαλλικά : fondateur (fr)