πότιμος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	πότιμος	τὸ	πότιμον
γενική	τοῦ/τῆς	ποτίμου	τοῦ	ποτίμου
δοτική	τῷ/τῇ	ποτίμῳ	τῷ	ποτίμῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	πότιμον	τὸ	πότιμον
κλητική ὦ!		πότιμε		πότιμον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	πότιμοι	τὰ	πότιμᾰ
γενική	τῶν	ποτίμων	τῶν	ποτίμων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ποτίμοις	τοῖς	ποτίμοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ποτίμους	τὰ	πότιμᾰ
κλητική ὦ!		πότιμοι		πότιμᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ποτίμω	τὼ	ποτίμω
γεν-δοτ	τοῖν	ποτίμοιν	τοῖν	ποτίμοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

πότιμος < → δείτε τις λέξεις πότος και πίνω → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

πότιμος, -η, -ον

1. (για νερό) πόσιμο, φρέσκο
2. μεταφορικά πράος, γλυκός

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις πότος και πίνω

Δείτε επίσης

• (καθαρεύουσα)

  ※  το χωρίον [...] στερεῖται καθαροῦ ποτίμου ὕδατος (ΦΕΚ 34, 22 Σεπτεμβρίου 1843)

Πηγές

• πότιμος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πότιμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.